DDx artikel – Veulenbrigade 30 jaar

DDx artikel – Veulenbrigade 30 jaar

Het is weer bijna lente, en dus staan binnenkort de weides in Nederland weer vol met jonge dieren. Vanaf maart is dan ook het nieuwe seizoen begonnen van de Veulenbrigade, waar ze met een team van vrijwilligers, voornamelijk studenten, intensieve zorg bieden voor pasgeboren zieke veulens. Dit jaar ging de start van het seizoen gepaard met landelijke media-aandacht, want de Veulenbrigade bestaat alweer 30 jaar. 

Interview Ilse Kerstens, Brigadier bij de Veulenbrigade

Wanneer ben je begonnen bij de Veulenbrigade?
Mijn eerste veulenseizoen was vorig jaar, in maart 2020. En dit jaar weer.

Waarom sprak het je aan om je aan te melden als vrijwilliger?
Ik heb van jongs af aan al passie voor paarden. En daarnaast leek het me leuk dat het echt praktisch is, je gaat naast een veulen zitten en krijgt helemaal mee hoe de behandeling gaat. Normaal zit je als Bachelor-student niet veel in de kliniek, dus het is erg leuk om te zien hoe het er daar aan toegaat. En het is erg interessant, want het is een specialistisch stukje diergeneeskunde. Jonge dieren, die heel kwetsbaar zijn en er slecht aan toe zijn. Het is echt Intensive Care, daar komt niet ieder veulen. 

Wat mag je allemaal zelfstandig / in samenwerking doen?
In principe zit je je hele dienst naast het veulen. Bij het binnenkomen van een nieuw veulen help je bij het opvangen. Er is een hele lijst met vragen die je aan de eigenaar moet stellen om zoveel mogelijk informatie te verzamelen. Onder andere de inseminatie datum, drachtlengte, het verloop van de partus. Zo kan de aanwezige dierenarts zich meteen over het veulen ontfermen en snel handelen. Tijdens diensten voer je het plan van de dierenarts uit, je kunt zo erg veel oefenen met klinisch onderzoek. Je mag ook zelf bloed prikken, medicatie toedienen, en onder begeleiding de veulens sonderen.

Hoe weet je wat je allemaal moet doen?
Na het samenstellen van de brigade worden er voor de start van het seizoen, en ook tijdens het seizoen, voorbereidende avonden georganiseerd. Tijdens deze avonden wordt er op bepaalde onderwerpen meer de diepte in gegaan. Verder is er ook een simulatie avond met veel uitleg. Gaandeweg het seizoen leer je snel bij. Ieder veulen brengt zijn nieuwe dingen mee, en je kunt altijd aan iemand vragen hoe dingen moeten.

Wat voor soort gevallen zie je vaak? Of is dit heel divers?
Om in de brigade te komen moet een veulen op de kar, dus kan het niet zelfstandig staan. Dus de veulens die binnenkomen zijn altijd prematuur of zo ziek dat ze zelf niet staan. Een slap veulen is erg breed natuurlijk, dus er zijn veel aandoeningen die voorkomen. Maar het is goed om te beseffen dat de veulens die er komen echt heel ziek zijn, en er veel en intensieve zorg nodig is. Het is dus altijd afwachten hoe het loopt.

Hoe lang duren je diensten?
Er zijn 2 soorten diensten: het kan zijn dat je wordt opgeroepen als er een nieuw veulen komt, dan moet je zo snel mogelijk naar de kliniek komen. Als dit veulen de brigade ingaat beginnen de 8-uurs diensten in 3 shifts. Je begint je dienst dan met een korte overdracht, zodat je weet waar je op moet letten, hoe het gaat met het veulen. Dan ga je naast het veulen zitten en volg je het behandelplan, dit is per veulen verschillend. Maar vaak bijvoorbeeld om de 2 uur klinisch onderzoek, om de zoveel uur zoveel melk, etc. Dit probeer je zo goed mogelijk te volgen. Één keer in de zoveel tijd bel je een co-schapper of dierenarts om je ergens mee te helpen. Je houdt het veulen dus ook nonstop in de gaten, omdat je er steeds naast zit. Vallen dingen op, dan kun je dit meteen overleggen.

Zou je het iedereen aanraden?
Het kost wel veel tijd en het is vrijwillig. Voor het begin ga je een commitment aan. Persoonlijk vind ik dat je er heel veel van leert. Je gaat 4 maanden vol gas met zijn allen, en iedereen doet zijn best. Wanneer het seizoen is afgelopen is dat ook fijn, maar vooral heel leuk om op terug te kijken. Zeker de gevallen die er een tijd in hebben gelegen, waarvan je later hoort dat het heel goed gaat nu. Eigenaren die laten weten dat ze nu vrolijk in de wei rondhuppelen. Maar het vergt zeker motivatie, je moet het wel echt graag willen. Als het je leuk lijkt, zou ik het zeker aanraden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *